https://www.imosver.com/gl/libros/el-padre-frances-69400100186940010018El padre francés13.3Dos hombres están enterrados cerca en el cementerio de Montparnasse. Uno fue banquero y presidente de la comunidad judía de París, el otro fue artista. El primero era estricto, intransigente, fascinanhttps://static.serlogal.com/imagenes_small/9788492/978849297928.jpgLibrosLibros/NARRATIVASin stock temporalmenteBARATARIA000https://static.serlogal.com/imagenes_small/9788492/978849297928.jpg1450.72012/06/129788492979288Elkann, AlainLibrosaño_2012idioma_CastelánCformato_Tapa blanda o Bolsilloautor_Elkann, Alainsaga_BARBAROS
Este tipo de cookies permiten ao usuario a navegación a través dunha páxina web, plataforma ou aplicación e a utilización das diferentes opcións ou servizos que nelas existan.
imosverlaravel_session
Descrición
Esta cookie é necesaria para que o sitio web funcione e non se pode desactivar nos nosos sistemas.
Duración
Sesión
Dependencias
Dominio
imosver.com
OCT8NE
Descrición
Esta cookie utilízase para o correcto funcionamento do Chat de Oct8ne para prestar o servizo de atención ao cliente ao usuario.
Son aquelas que posibilitan o seguimento e análise do comportamento dos usuarios na nosa páxina. A información recollida utilízase para a medida da actividade dos usuarios na web e a elaboración de perfís de navegación dos usuarios.
_clsk
Descrición
Rexistra datos estatísticos do comportamento do visitante na web. Isto utilízase para análises internas por parte do operador da web.
Duración
1 ano
Dependencias
_clsk,MUID,_clck
Dominio
logglytrackingsession
Descrición
Identifica e rexistra a sesión do usuario con fins analíticos.
Duración
Sesión
Dependencias
Dominio
.imosver.com
GOOGLE_ANALYTICS
Descrición
Rexistra unha identificación única que se utiliza para xerar datos estatísticos sobre como utiliza o visitante o sitio web.
Duración
1 ano
Dependencias
Dominio
.imosver.com
Son aquelas que nos permiten adaptar a navegación na nosa páxina web ás súas preferencias (por exemplo, idioma, navegador utilizado, etc.).
_fbp
Descrición
Utilizado por Facebook para ofrecer unha serie de produtos publicitarios, como ofertas en tempo real de terceiros anunciantes.
Dos hombres están enterrados cerca en el cementerio de Montparnasse. Uno fue banquero y presidente de la comunidad judía de París, el otro fue artista. El primero era estricto, intransigente, fascinante; el segundo era exuberante, derrochador, bohemio. Son el padre del narrador y Roland Topor, pintor, escultor y escritor. Dos hombres en las antípodas por sus elecciones de vida, caracteres y ambiciones. Ahora, en la muerte, yacen juntos y, en el fluir del tiempo sin fin, casi los conmina a hablarse, a preguntarse como nunca hubiera sido posible en vida. Es esta la cautivadora, irreal ficción que permite a Alain Elkann historiar a su propio padre, su rigor, su moralismo, su desprecio por todo lo que no era convención entre la alta burguesía. Pero también de fraguar un sutil enfrentamiento con un hombre apasionante, un artista. Topor es un personaje que lo fascina. El autor busca a la gente que lo conocía, habla con los editores que le publicaron, con las mujeres que lo amaron, con Nicolas, el hijo que se le parece tanto. Y mientras el narrador persigue recuerdos, fantasmas y realidades, los dos hombres, tendidos en sus sepulturas, conversan como si estuvieran en un bistró, se cuentan sus vidas. Confiesan diferencias e idiosincrasias pero también, y de forma insospechada, algunas afinidades. La narrativa de Elkann, precisa, nítida, esencial, es capaz de narrar lo más difícil y nos ofrece fragmentos de la antigua sabiduría judía: un pequeño gran monumento erigido a la memoria de un padre con el que el diálogo no concluirá nunca.Alain Elkann nació en Nueva York en 1950. Es conductor del programa Bookstore en la televisión italiana LA7, presidente del Museo Egipcio de Turín y del comité científico de Palacio Te, en Mantua. Colabora con La Stampa, A, Nuovi Argomenti y Panta. Ha publicado con Bompiani, entre otros, Vita di Moravia (1990, traducido a más de quince idiomas y reeditado en 2007), Rotocalco (1991), Delitto a Capri (1992), Vendita allÆasta (1993), Cambiare il cuore, con Carlo Maria Martini (1993, nueva edición ampliada 1997), Essere ebreo, con Elio Toaff (1994, Premio Internazionale Fregene 1995), Emma, intervista a una bambina di undici anni (1995), I soldi devono restare in famiglia (1996), Diario verosimile (1997), Il Messia e gli ebrei, con Elio Toaff (1998), Il padre francese (1999), Le mura di Gerusalemme (2000), Interviste 1989-2000 (2000), Essere musulmano, con el príncipe de Jordania El Hassan bin Talal (2001), John Star (2001, Premio Cesare Pavese 2002), Una lunga estate (2003), MoMo (2003), Mitzvà (2004), Giorno dopo giorno (2005), LÆinvidia (2006), Essere laico (2007), LÆequivoco (2008) y Nonna Carla (2010). Y en bolsillo, Montagne russe, Il tuffo, Piazza Carignano, Stella Oceanis, LÆintervista 1989-2009 (2010), y Hotel Locarno (2011).Topor había muerto joven; había llevado una vida sin reglas, todo un muestrario del exceso: humo, alcohol, comida, mujeres, un trabajo desordenado, noches en blanco. Había sido un dibujante, un pintor, un escritor con una vena macabra. En realidad sé poco de Roland Topor, excepto que era lo opuesto a mi padre y que mientras vivieron jamás hubieran podido ser amigos. Sin embargo mi padre era una persona que adoraba la conversación, hablar de sí mismo, contar su vida. Es posible que cuando enterraron a Topor unos meses después que a él, le entrara curiosidad por saber quién era la nueva persona que iba a estar a su lado para siempre. Estoy seguro de que también Roland, al darse cuenta de que tenía unos vecinos de tumba y quizá por no estar acostumbrado a estar solo, con el pretexto de pedir información sobre el cementerio se dirigiera con un tono de voz alegre y muy abierto a mi padre.