https://www.imosver.com/gl/libros/para-piano-solo-1983-1998-00100296570010029657Para piano solo: 1983-19989.5Un poeta es su palabra. Y también sus silencios y su propio carácter. Hay poetas que sienten mucho y sin embargo dicen poco, pero profundamente. Bernardo Chevilly es uno de ellos. Apoyado en el silenchttps://static.serlogal.com/imagenes_small/9788495/978849530998.jpgLibrosLibros/NARRATIVASin stock temporalmenteBAILE DEL SOL000https://static.serlogal.com/imagenes_small/9788495/978849530998.jpg001048569100105088021050.59788495309983Chevilly, BernardoLibrosidioma_CastelánCformato_Tapa blanda o Bolsilloautor_Chevilly, Bernardosaga_POESIA
Este tipo de cookies permiten ao usuario a navegación a través dunha páxina web, plataforma ou aplicación e a utilización das diferentes opcións ou servizos que nelas existan.
imosverlaravel_session
Descrición
Esta cookie é necesaria para que o sitio web funcione e non se pode desactivar nos nosos sistemas.
Duración
Sesión
Dependencias
Dominio
imosver.com
OCT8NE
Descrición
Esta cookie utilízase para o correcto funcionamento do Chat de Oct8ne para prestar o servizo de atención ao cliente ao usuario.
Son aquelas que posibilitan o seguimento e análise do comportamento dos usuarios na nosa páxina. A información recollida utilízase para a medida da actividade dos usuarios na web e a elaboración de perfís de navegación dos usuarios.
_clsk
Descrición
Rexistra datos estatísticos do comportamento do visitante na web. Isto utilízase para análises internas por parte do operador da web.
Duración
1 ano
Dependencias
_clsk,MUID,_clck
Dominio
logglytrackingsession
Descrición
Identifica e rexistra a sesión do usuario con fins analíticos.
Duración
Sesión
Dependencias
Dominio
.imosver.com
GOOGLE_ANALYTICS
Descrición
Rexistra unha identificación única que se utiliza para xerar datos estatísticos sobre como utiliza o visitante o sitio web.
Duración
1 ano
Dependencias
Dominio
.imosver.com
Son aquelas que nos permiten adaptar a navegación na nosa páxina web ás súas preferencias (por exemplo, idioma, navegador utilizado, etc.).
_fbp
Descrición
Utilizado por Facebook para ofrecer unha serie de produtos publicitarios, como ofertas en tempo real de terceiros anunciantes.
Un poeta es su palabra. Y también sus silencios y su propio carácter. Hay poetas que sienten mucho y sin embargo dicen poco, pero profundamente. Bernardo Chevilly es uno de ellos. Apoyado en el silencio de la propia creación y en su amplio conocimiento de la música, nos va introduciendo en un mundo de pocas palabras, esencial diríamos, para transmitir una belleza sutil, basada en la inteligencia y el conocimiento. Chevilly es un poeta mesurado y de entraña lírica, que basa su lenguaje en la música y el sonido de las propias palabras, en ese filo que hay entre lo meramente musical y lo cognoscitivo. El poeta labora en la soledad y sabe que lo que nombra se marchita, como una ley inexorable de la física, la entropía. Es por ello que actúa con infinito cuidado en ese espacio mínimo del verso para dejar lo esencial, aquello que si quitásemos algo más ya no sería poema. Desde este punto de vista, Bernardo Chevilly es un poeta cuántico, que obra en un microcosmos diminuto que termina por explicar un macrocosmos infinito. Lo es en el sentido en que sabe que su arte es efímero por su propia fragilidad y belleza, con la caducidad del ocaso y con su eterno regreso. La memoria, y con ella la reconstrucción mediante un proceso mental de la propia vida, no sólo como experiencia, sino como sensación, son fundamentales. Porque es el poeta quien reordena el mundo. Aquí el poeta no sólo nombra, sino que investiga y descubre las partículas elementales del lenguaje y de la emoción para con ellas crear otros mundos posibles y paralelos, nuevas vivencias o recuerdos olvidados. En su libro Oratorio apócrifo (1983), cuatro elementos se unen para construir ese universo: la música, la luz, lo religioso y lo profano se revelan como el hilo conductor de la belleza. Ya el título nos refiere a una pieza musical religiosa, pero irónicamente apócrifa, esto es, falsa, no auténtica o no de inspiración divina. Profundamente humana, pero con una religiosidad metafísica más que con la fe del carbonero. La ironía llega al máximo cuando en cada poema se nos avisa con un ad libitum de la posibilidad de tocar el pasaje a voluntad, cada uno con el tempo que crea conveniente. Religiosidad humana y libertad de acción, oratorio profano y amor físico y metafísico, tan cercano al dolor.